Baba

Baba, 1940’ların New York’unda güçlü bir İtalyan-Amerikan mafya ailesi olan Corleonelerin hikâyesini anlatıyor. Ailenin reisi Vito Corleone, saygı ve sadakat üzerine kurulu bir düzenin başındadır; ancak uyuşturucu ticaretine girmeyi reddetmesi, rakip aileleri harekete geçirir. Savaştan dönmüş, aile işlerine bulaşmamaya yeminli küçük oğul Michael ise olaylar tırmandıkça kendini adım adım babasının dünyasının içinde bulur.

Francis Ford Coppola, Mario Puzo’nun romanını bir gangster filminden çok bir aile trajedisi, hatta Amerikan rüyasının karanlık bir portresi olarak beyazperdeye taşıyor. Loş iç mekânlar, düğün sahnesinin bolluğu ve Nino Rota’nın melankolik müziği, filme neredeyse opera gibi bir ağırlık veriyor. Marlon Brando’nun kısık sesli Vito’su ve Al Pacino’nun sessiz dönüşümü, oyunculuk tarihinin ders kitabı sayfaları. Düğün, vaftiz ve cenaze gibi aile ritüelleri, filmde şiddetin ve gücün sessizce el değiştirdiği sahnelere dönüşüyor.

Üç Oscar kazanan Baba, yarım asrı aşkın süredir “gelmiş geçmiş en iyi film” tartışmalarının merkezinde. Türkiye’de de replikleri, müziği ve karakterleri gündelik dile karışmış nadir yabancı filmlerden biri; sayısız yerli yapımın, mafya dizisinin ve parodinin ilham kaynağı oldu.

Yavaş ama büyüleyici bir ritimle ilerleyen, karakterlerine zaman tanıyan klasik sinemayı sevenler için zorunlu bir başyapıt. İzledikten sonra Baba 2’ye geçmemek için kendinizi zor tutacaksınız.