Eşkıya

Eşkıya'nın kahramanı Baran, otuz beş yılını hapiste geçirmiş efsanevi bir dağ eşkıyası. Serbest kaldığında köyünün baraj suları altında kaldığını, dünyanın tanıyamayacağı kadar değiştiğini görüyor. Geriye tek bir amacı kalmış: Yıllar önce kendisini ele veren arkadaşı Berfo'yu ve ondan koparılan sevdiği Keje'yi bulmak. Yolu İstanbul'a düştüğünde, trende tanıştığı, büyük şehrin karanlık sokaklarında kendine yer açmaya çalışan genç Cumali ona eşlik ediyor.

Yavuz Turgul'un yazıp yönettiği film, eski usul bir namus ve sadakat anlayışının modern, acımasız İstanbul'la çarpışmasını bir western ağırbaşlılığıyla anlatıyor. Şener Şen'in sakin ve vakur Baran'ı ile Uğur Yücel'in hırslı, sinirli Cumali'si arasındaki baba-oğul benzeri ilişki filmin omurgası. Erkan Oğur'un müzikleri ise filme başka hiçbir yapımda duyamayacağınız, Anadolu'nun derinliklerinden gelen bir hüzün katıyor.

1996'da vizyona girdiğinde seyirci rekorları kıran Eşkıya, uzun süredir durgun olan Türk sinemasına izleyiciyi yeniden salonlara döndüren film olarak tarihe geçti. Bugün hâlâ en sevilen Türk filmleri listelerinin üst sıralarında yer alıyor; replikleri ve kapanış sahnesi neredeyse herkesin hafızasında. Baran'ın modern dünyaya yabancılığı üzerinden kurulan küçük komik anlar da filmin ağır havasını yumuşatıyor ve karakteri daha da sevimli kılıyor.

Duygusal yoğunluğu yüksek suç dramalarını, sadakat ve intikam hikâyelerini sevenler için bir başyapıt. Türk sinemasının modern dönemini anlamak isteyen herkesin izleme listesinde olmalı.