Uzak

Uzak, karlar altındaki bir İstanbul kışında, iki erkeğin aynı çatı altında birbirine giderek yabancılaşmasını anlatıyor. Mahmut, idealist sanat fotoğrafçılığını çoktan bırakıp seramik kataloğu çekerek geçinen, yalnızlığına alışmış bir adam. Köydeki fabrikası kapanınca şansını İstanbul'da gemilerde iş bulmakta arayan akrabası Yusuf, birkaç günlüğüne onun evine sığınıyor. Ama günler uzadıkça Mahmut'un sabrı da daralıyor.

Nuri Bilge Ceylan'ın uluslararası çıkışını yaptığı bu film, minimal anlatımın gücünü gösteren bir örnek. Diyalog az, sessizlik çok; bir fare kapanı, televizyonda izlenen bir Tarkovski filmi ya da Galata'da karlı bir sokak, karakterler hakkında uzun konuşmalardan daha fazlasını söylüyor. Ceylan yönetmenliğin yanı sıra senaryo, görüntü yönetmenliği ve yapımcılığı da üstlendi; filmin ince mizahı da en az melankolisi kadar akılda kalıyor.

2003'te Cannes'da Jüri Büyük Ödülü'nü ve iki başrol oyuncusuna ortak En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazanan Uzak, Türk sanat sinemasının dünyaya açılan kapılarından biri oldu. Ödülün buruk yanı, Yusuf'u canlandıran Mehmet Emin Toprak'ın film tamamlandıktan kısa süre sonra genç yaşta hayatını kaybetmiş olmasıydı. Filmdeki pek çok mekân ve hatta bazı oyuncular Ceylan'ın kendi çevresinden geliyor; bu da hikâyeye neredeyse belgesel tadında bir samimiyet katıyor.

Şehir yalnızlığını, kuşak ve sınıf farklarını, kelimelere dökülmeyen duyguları anlatan filmleri sevenler için Uzak, Ceylan sinemasına başlamak için de en doğru kapılardan biri.